PL EN DE

Logo

Imieniny:

BIP MAPA BOM
Start  / MENU LEWE / TURYSTYKA / Zamek w Kórniku
Zamek w Kórniku
Największą atrakcją i jednocześnie najcenniejszym zabytkiem Kórnika jest zespół zamkowy: zamek, trzy oficyny, wozownia, Arboretum i pawilon parkowy.
 


 

Godziny otwarcia w roku 2010

061 817-00-81


tel. 0 724 410 040


1 stycznia – 14 stycznia

nieczynne

15 stycznia – 30 kwietnia

poniedziałki
nieczynne

od wtorku do niedzieli
10.00-16.00

1 maja – 30 września

poniedziałki
nieczynne

od wtorku do niedzieli
10.00-17.00

1 października – 15 grudnia

poniedziałki
nieczynne

od wtorku do niedzieli
10.00-16.00

16 grudnia – 31 grudnia

nieczynne


Ceny biletów

osoby dorosłe 
13 zł

młodzież szkolna, renciści, emeryci 
7 zł

bilet rodzinny
(dwie osoby dorosłe i dwoje dzieci do 18 lat)
28 zł

ZGŁASZANIE GRUP DO ZWIEDZANIA: tel. kom. 724-410-035

W cenę biletu wliczone jest zwiedzanie: pomieszczeń zamkowych, wystaw czasowych w oficynie „Klaudynówka” oraz powozowni. W przypadku grup zorganizowanych prosimy o wcześniejszą informację o terminie przybycia. Bilety zakupuje się na miejscu, w kasie przy wejściu.
Muzeum można zwiedzać samemu lub z przewodnikiem. Opłaty za przewodnika wynoszą: oprowadzanie w języku polskim
35 zł

oprowadzanie w języku angielskim lub niemieckim
60 zł

Usługę przewodnika wskazane jest wcześniej zamówić ( z kilkudniowym wyprzedzeniem). Można to uczynić e-mailem, telefonicznie lub faxem.

 

 

 

 


Początki historii kórnickiego zamku sięgają średniowiecza, gdy właścicielami Kórnika byli Górkowie. To najprawdopodobniej oni w XIV w. rozpoczęli budowę swojej rodowej siedziby. Ukończona około 1430 r. murowana, obronna budowla otoczona była fosą, a dostęp do niej był możliwy jedynie przez zwodzony most oraz opuszczaną kratę. Do dziś z tego okresu zachowały się stare mury i piwnice obiektu. W XVI w. zamek został przebudowany w stylu renesansowym, tak świetnie, iż w 1574r. przyjmowano w nim Henryka Walezego spieszącego na koronację do Krakowa. Nowy okres świetności zamku nastąpił w drugiej połowie XVIII w. kiedy jego właścicielką była Teofila z Działyńskich Szołdrska-Potulicka. Ta światła i gospodarna właścicielka przebudowała swoją siedzibę nadając jej charakter barokowej rezydencji arystokratycznej. Ostatnią przebudowę zamku przeprowadził w XIXw. Tytus Działyński. Zaprojektowana przez Karla Friedricha Schinkla, i przebudowana przez miejscowych rzemieślników, neogotycka rezydencja rodu Działyńskich charakterem nawiązuje do budowli obronnych.

 

W środku ogromne wrażenie robią bogato zdobione drewniane podłogi, odrzwia oraz sufity. Niezmienione, zachowane z pietyzmem wnętrza muzeum wyposażone są w meble różnych stylów i epok, militaria polskie i wschodnie, wyroby rzemiosła artystycznego z porcelany i srebra, jak i obrazy. Na parterze mieszczą się dawne pokoje mieszkalne, m.in. apartamenty właściciela zamku, pokój pani domu, salon i sala jadalna, a także zakątek myśliwski z kolekcją etnograficzną, którą przywiózł Władysław Zamoyski z podróży do Australii, Nowej Zelandii i wysp Pacyfiku. Na piętrze znajduje się duża sala muzealna oraz biblioteka i pokoje gościnne używane obecnie jako pomieszczenie biblioteczne i pracownie naukowe.









...a nocami – jak głosi legenda – po parku i zamkowych komnatach przechadza się Teofila z Działyńskich Szołdrska-Potulicka zwana „Białą Damą” (od koloru sukni na jedynym jej portrecie)...


Na dziedzińcu zamkowym stoją dwie XVIII-wieczne oficyny. Mniejsza z nich to tzw. „Klaudynówka” (na cześć Klaudyny z Działyńskich), w której obecnie odbywają się okolicznościowe wystawy. Nad brzegiem jeziora wybudowano w połowie XVIII w. trzecią oficynę zwaną „Australią” (od przechowywanych tu niegdyś zbiorów etnograficznych pochodzących z Australii).
 

Do zespołu zamkowego należy także wozownia, w której stoją powozy londyńskie, kupione przez Jana Działyńskiego w 1856r. w Paryżu od lorda Pembrocka, na ślub z księżniczką Izabellą z Czartoryskich.
< < wróć